در همين سال حارث بن سريج از اطاعت به در رفت و ميان وى و عاصم بن عبد الله جنگ شد . سخن از خبر جنگ ميان حارث بن سريج و عاصم بن عبد الله على به نقل از مشايخ خويش گويد : وقتى عاصم به ولايتدارى خراسان آمد ، حارث بن سريج از نخذ بيامد تا به فارياب رسيد و بشر بن جرموز را از پيش فرستاد . گويد : عاصم ، خطاب بن محرز و منصور بن عمر بن ابى الخرقاء هردو ان سلمى و هلال بن عليم تميمى و اشهب حنظلى و جرير بن هميان سد و سى و مقاتل بن حيان - نبطى وابستهء مصقله را سوى حارث فرستاد . گويد : خطاب و مقاتل گفته بودند : جز با امان به نزد وى نرويد ، اما قوم نپذيرفتند و چون در فارياب پيش وى رسيدند ، آنها را به بند كرد و به زندان كرد و يكى را بر آنها گماشت كه نگاهشان دارد . گويد : اما ، آن كس را به بند كردند و از زندان در آمدند و بر اسبان خويش نشستند و اسبان بريد را براندند و از طالقان گذشتند . شهرب فرمانرواى طالقان قصد آنها كرد ، سپس دست بداشت و متعرضشان نشد و چون به مرو آمدند عاصم بگفت تا سخن كردند و از حارث سخن آوردند و زشتى روش و خيانت وى را ياد كردند . گويد : پس از آن حارث سوى بلخ رفت كه نصر عامل آنجا بود و با وى نبرد كردند كه مردم بلخ هزيمت شدند و نصر سوى مرو رفت . بعضىها گفته‌اند كه وقتى حارث سوى بلخ آمد تجيبى بن ضبيعه و نصر بن سيار